EN 13 832-3: OBUWIE CHEMOODPORNE

EN 13 832-3: Wymagania dla butów z wysoką odpornością na chemikalia w warunkach laboratoryjnych.

 

Norma EN 13 832-1 definiuje metody testowania butów.

Buty muszą być klasy II, tj. muszą być wykonane w całości z gumy lub polimeru.

Buty wysoce odporne na działanie chemikaliów mogą, ale nie muszą, zawierać bezpieczny podnosek i w konsekwencji spełniać wymagania norm EN ISO 20345 lub EN ISO 20347

 

BADANIA ODPORNOŚCI NA CHEMIKALIA:

Odporność na degradację:

 

Próbki umieszcza się w kontakcie z substancją chemiczną na 23 godziny. Testy przeprowadzane są przy użyciu co najmniej 3 substancji chemicznych wybranych z poniższej tabeli:

Po chemicznej degradacji próbek wyniki testów mechanicznych muszą spełniać następujące wymagania:

Odporność na przenikanie:

Testy przenikania przeprowadza się z tymi samymi chemikaliami, co w przypadku testów degradacji.

Minimalne wymagania to poziom 1

Pięć poziomów wydajności definiuje się w następujący sposób:

 

poziom 1: przenikanie występuje między 121 minutami a 240 minutami

poziom 2: przenikanie występuje pomiędzy 241 min a 480 min

poziom 3: przenikanie występuje pomiędzy 481 min a 1440 min

poziom 4: przenikanie występuje pomiędzy 1441 min a 1920 min

poziom 5: brak przenikania po 1921 minutach.

 

Oznakowanie: Na bucie wybite są następujące informacje:

Przykład oznaczenia: EN 13832-3 2006 B-M-Q

 

 

Oznacza, że ​​podnosek odporny jest na wstrząsy 200 J i spełnia wymagania normy EN ISO 20345 oraz, że but ma wysoką odporność na działanie acetonu, kwasu azotowego i izopropanolu.